PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : آیا به سنگسار کردن زن زنا کار در قرآن اشاره ای شده است؟



دلدار یاران
01-31-2013, 08:47 PM
آیا به سنگسار کردن زن زنا کار در قرآن اشاره ای شده است؟



آیه 15 از سوره النساء چیزی در مورد سنگسار نمی گوید، سنگسار کردن زن زنا کار آیا در آیه ای از قرآن (نه در حدیث) ذکر شده است؟

وَاللاتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّى یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلا
در میان زنان شما كسانی كه مرتكب زنا می شوند، باید از میان خودتان چهار شاهد علیه آنها داشته باشید. اگر شهادت دهند، پس چنین زنانی را در خانه هایشان نگاه دارید تا مرگشان فرا رسد، یا اینكه خدا راه خروجی برایشان پدید آورد.

انسان در قرآن کریم موجودی ستوده خداوند است كه از ارزش و کرامت ذاتی برخوردار است، چنانكه خداوند در بدو خلقت انسان خود را تحسین می*كند و می*فرماید: «فتبارک الله احسن الخالقین» (بر خداوندی تبارک باد که انسان را در بهترین شکل موجود آفرید.)
بنابراین‏، این موجود شایسته احترام و کرامت است و هیچ*کس حق خدشه*دار كردن بزرگی انسان را ندارد. در جای دیگری از قرآن كریم آمده* است: «ما فرزندان آدم را كرامت بخشیدیم و بر دریا و خشكی سوار كردیم و...» (سوره اسری، آیه 70)
از این جهت، برای حفظ حرمت و امنیت انسان*ها تدبیری اندیشیده شده *است. امنیت اجتماعی و روانی در زمره این اولویت*هاست. مبانی روابط اجتماعی که در قرآن در نظر گرفته شده حسن اعتماد به یکدیگر و دخالت و تجسس نكردن در زندگی شخصی افراد است تا افراد در سلامت و امنیت اجتماعی زندگی کنند و آرامش بر حوزه عمومی و خصوصی آنان حکمفرما باشد و کسی حق محدود کردن دیگری یا برچسب زدن بر دیگری را نداشته باشد.
از شیوه*هایی که از گذشته تاکنون در جوامع رواج بسیار داشته تهمت زدن در خصوص روابط جنسی نامشروع است. از نتایج چنین رفتاری منزوی* شدنِ فرد مورد اتهام تا محكوم شدن به مرگ است. این موضوع در زمان نزول قرآن نیز وجود داشته *است و شاید بتوان ادعا کرد یکی از تندترین و شدیدترین برخوردهایی که خداوند کریم با انسان*ها داشته مربوط به تهمت به زنان و تأییدکنندگان این رفتار است. خداوند در این مورد می*فرماید: «كسانی كه بر زنان پاكدامن و بی*خبر از فحشا، و مؤمن تهمت زنا می*زنند، در دنیا و آخرت لعنت شده*اند و برایشان عذابی است بزرگ.» (سوره نور، آیه 23)
بنابراین مشخص است كه خداوند از مردم انتظار دارد وقتی چنین اخباری می*شنوند به آن دامن نزنند: «چرا هنگامی كه آنها بهتان را شنیدند مردان و زنان مؤمن به خود گمان نیك نبردند و نگفتند كه این تهمتی آشكار است؟»‏ (سوره نور، آیه 12) دیگر آنكه، خداوند مردم را بازخواست می*كند كه «چرا آن*گاه كه این سخن شنیدید نگفتید: ما را نشاید كه آن را بازگوییم، پروردگارا تو منزهی، این تهمتی بزرگ است.» (سوره نور، آیه 16) به*علاوه، ایجاد فضای مسموم تهمت و افترا و تجسس در احوال یکدیگر به شدت از جانب خداوند تقبیح می*شود تا جایی*که می*فرماید: «اگر فضل و رحمت خدا در دنیا و آخرت ارزانی*تان نمی*بود، به* سزای آن سخنان كه می*گفتید شما را عذابی بزرگ درمی*رسید.» (سوره نور، آیه 14)
با چنین نگاهی به مسئله است که برای کسانی که در زندگی دیگران سرک می*کشند و قادر نیستند موارد اتهامی را به اثبات برسانند مجازاتی بسیار سنگین در نظر گرفته شده* است. در این مورد قرآن می*فرماید: «چرا چهار شاهد بر ادعای خود نیاوردند؟ پس اگر شاهدانی نیاورده*اند، در نزد خداوند در زمره دروغگویانند» (سوره نور، آیه 13)
همچنین مجازات افراد تهمت*زن مشخص و بر آن تأكید شده *است: «كسانی را كه زنان عفیف را به زنا متهم می*كنند و چهار شاهد نمی*آورند، هشتاد ضربه بزنید، و از آن پس هرگز شهادتشان را نپذیرید كه مردمی فاسق*اند.» (سوره نور، آیه 4) همان*گونه که مشخص است گفت*وگوها و بحث*ها در مورد افرادی است که به دیگران تهمت می*زنند.
تا این قسمت بحث، یکی از راه*های اثبات روابط نامشروع جنسی (زنا)، شهادت چهار شاهد است که البته روشن است بسیار بعید و سخت می*نماید كه چهار شاهد عادل بتوانند درباره رابطه خصوصی دو نفر شهادت بدهند، مگر آنکه این رابطه كاملاً جنبه بیرونی و مفسده*آمیز داشته باشد.
با مجازات سخت هشتاد ضربه تازیانه کمتر کسی حاضر می*شود در حوزه خصوصی افراد تجسس كند. البته ممکن است این رابطه به شکل دیگری نیز آشکار شود و آن زمانی است که همسر به*وجود رابطه نامشروع (زنا) شهادت می*دهد.
قرآن كریم در این مورد نیز از موضوع تهمت زدن شروع می*كند «و كسانی كه زنان خود را به زنا متهم می*كنند و شاهدی جز خود ندارند، هریك از آنها را چهار بار شهادت است به نام خدا كه از راستگویان است. و بار پنجم بگوید كه لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگویان باشد. و اگر آن زن چهار بار به خدا سوگند خورد كه آن مرد دروغ می*گوید، حد از او برداشته می*شود. و بار پنجم بگوید كه خشم خدا بر او باد اگر مرد از راستگویان باشد». (سوره نور، آیات 6ـ10)
آنچه در قرآن به*عنوان مجازات رابطه نامشروع جنسی (زنا) تعیین شده، در دو سوره مورد توجه است، یک *بار در سوره نساء و بار دیگر در سوره نور.
آیه 15 سوره نساء می*فرماید: «و از زنان شما آنان كه مرتكب فحشا می*شوند، از چهار تن از خودتان بر ضد آنها شهادت بخواهید. اگر شهادت دادند زنان را در خانه محبوس دارید تا مرگشان فرا رسد یا خدا راهی پیشِ پایشان نهد.»
در آیه 2 از سوره نور که پس از سوره نساء آمده *است، خداوند می*فرماید: «زن و مردِ زناکار را هریك صد ضربه بزنید. و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، مبادا كه در حكم خدا نسبت به آن دو دستخوش ترحم شد.» (سوره نور، آیه 2)
با تصریح این آیات روشن می*شود که مجازات زن و مرد زناکار تازیانه است که ظاهراً از مجازات*های رایج زمان خود بوده *است، اما در هیچ جای قرآن اشاره*ای به نوع دیگری از مجازات نمی*شود و تفکیکی هم بین زنای محصنه و غیر محصنه قائل نمی*شود.
این موضوع کاملاً روشن است که این مجازات به مرگ مجرم منجر نمی*شود (سنگسار نیست) و دلایل زیر از آیات قرآن کریم در این بحث قابل تأمل است.
آیه 25 سوره نساء در مورد مجازات کنیزانی است که گرفتار فاحشگی (رابطه نامشروع جنسی) شده*اند: «و چون شوهر كردند، هرگاه مرتكب فحشا شوند شكنجه آنان نصف شكنجه آزادزنان است.» نكته مهم در این موضوع آن است كه کنیزان نصف مجازات زنان آزاد را متحمل می*شوند و اگر، بنا به وضعیت فعلی، مجازات زنای زن شوهردار رجم (سنگسار) است نصف این مجازات چه می*تواند باشد؟ مگر می*توان حكم سنگسار را نصف کرد؟ در حالی که خداوند مجازات کنیز را به علت شرایط سختی که در آن زندگی می*کند تخفیف داده‏، منطقی به*نظر می*رسد كه این تخفیف در مجازاتِ تازیانه (حد جلد) معنا داشته باشد.
در بخش دیگری، خداوند از ازدواج زن و مرد زناکار سخن می*گوید. درحالی*که اگر مجازات آنان سنگسار است آیا امکان ازدواج پس از آن فراهم می*شود یا قرار است زن و مرد زنده از این سنگسار بیرون بیایند و بعد با هم ازدواج کنند؟
«مرد زناکار جز زن زناكار یا مشرک را نمی*گیرد، و زن زناکار را جز مرد زناکار یا مشرک نمی*گیرد» (سوره نور، آیه 3)
این شبهه پیش آمده که مجازات تازیانه برای زن و مرد مجرد زناکار است درحالی*که در تمام آیاتی که در این سوره مطرح شده بحث درخصوص زنای محصنه (زنان شوهردار) است، پس چطور ممکن است این مجازات صرفاً برای زن و مرد مجرد باشد.
این سؤال جدی است که اگر به*فرض، مجازات زن و مرد متاهل زناکار سنگسار بوده، چرا قرآن کریم هیچ اشاره*ای به این مجازات نكرده است. آیا مشکلی برای طرح آن وجود داشته* است؟ دلایل حاضر خلاف این مطلب را می*رساند.
از مجموع آنچه گذشت می*توان به این نتایج رسید:
خداوند بزرگ مردم را از جست*وجو و تجسس در زندگی شخصی یکدیگر باز داشته *است.
حفظ امنیت اجتماعی و روانی آحاد مردم بسیار محترم است و اگر کسی قصد خدشه وارد کردن به آن را داشته باشد خود مستوجب مجازات است.
مردم باید به یکدیگر حسن*ظن داشته باشند و از متهم*کردن یکدیگر به*شدت اجتناب كنند.
شرایط اثبات زنای منجر به مجازات بسیار سخت است و این سخت*گیری خود دلیل بر ترغیب افراد به كنجکاوی نکردن در احوال شخصیه دیگران است، مگر آنکه رابطه نامشروع جنسی جنبه عمومی پیدا کند و منجر به ناامنی اجتماعی شود و 4 شاهد عادل بر آن شهادت دهند.
آخرین مجازات رابطه نامشروع جنسی (زنا) در قرآن کریم 100 ضربه تازیانه عنوان شده و هیچ اشاره*ای به مجازات سنگسار در قرآن وجود ندارد بلکه دلایلی خلاف این مجازات وجود دارد.
سنگسار ظاهراً مجازات هیچ عمل خلافی (حتی خلاف*های بسیار سنگین) در قرآن کریم نیست.
همچنین باید پرسید چه دلیلی وجود دارد که اگر مجازات زنا سنگسار بوده، به*صراحت در قرآن كه كتابی مقدس و بری از خطاست‏، ذکر نشده تا شک و شبهه*ای برای اجرا باقی نگذارد، همان*طورکه در مورد مجازات تازیانه حتی تعداد ضربات هم مشخص شده است.
بی*شک حتی اگر روایات مقتضی در این موضوع وجود داشته باشد، نباید در مخالفت با آیات قرآن کریم باشد، چه خداوند در آیه 6 از سوره جاثیه می*فرماید: «اینها آیات خداست كه به*راستی به تو تلاوت می*كنیم. جز خدا و آیاتش به كدام سخن ایمان می*آورند؟»
هدف از این بررسی کوتاه صرفاً پرداختن به موضوع رابطه نامشروع جنسی (زنا) از نگاه قرآن بود و نه پرداختن به احدایث و روایات در این خصوص، چراكه وقتی سندی‏ باشد در تناقض قطعی با قرآن کریم، كتابی که مورد توافق همه مسلمانان است‏، دیگر امکان تفسیر وجود ندارد

در مورد رجم آيه‏اي در قرآن مجيد نيامده است. نه تنها اين حكم، بسياري از احكام مسلم شرعي كه حتي از ضروريات دين است در قرآن نيامده.
از باب نمونه مسائل راجع به غسل و تعداد ركعات نماز. البته ضرورتي هم ايجاب نمي‏كند كه تك تك احكام شرعي به صورت مبسوط در قرآن ذكر شود. قرآن كريم در آيات متعددي ما را به سوي پيامبر و اهل بيت او(ع) رهنمون شده و اطاعت از آنان را بر ما واجب نموده و يا اطاعت از پيامبر را اطاعت از خداوند دانسته است. از جمله آيه:
«اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الأمر منكم»، (نساء / 59) و آيه «من يطع الرسول فقد اطاع الله»،
(نساء / 80).
به همين جهت سنّت كه گفتار پيامبر و اهل بيت معصومين پيامبر است يكي از منابع استخراج احكام شرعي علاوه بر قرآن به شمار مي‏رود و بسياري از احكام شرعي از روايات پيامبر و اهل بيت(ع) استفاده مي‏شود.
حكم رجم زناكاري كه داراي همسر باشد با تحقق شرايط آن يكي از مسائلي است كه با روايات متعدد از پيامبر و ائمه معصومين(ع) ثابت شده است و محل اتفاق جميع فقها است؛ بلكه به حد ضرورت و بداهت بين مسلمانان رسيده و جاي تأمل و ترديد در اين حكم وجود ندارد و در صدر اسلام به دستور پيامبر(ص) انجام گرفته است.
براي آگاهي بيشتر ر.ك:
جواهر الكلام، محمدحسن نجفي، نشر اسلاميه، چاپ ششم، 1363 ش، ج 41، ص 318 ـ 321.
اما درباره اجراي آن در حضور ديگران بايد گفت: هدف اساسي در اجراي حكم علاوه بر تنبيه مجرم، اثر بازدارندگي آن نسبت به ديگران است. به ويژه برخي از جرمها كه نشان از بي‏باكي مجرم و عذرناپذيري از سوي او و خطر بنيان كني نسبت به جامه دارد، كه زناي محصنه از آن نمونه است. زيرا ارضاي غريزه براي او امكان داشته و اقدام او خيانت با نظام خانواده مي‏باشد. و با توجه به رفت و آمدهاي خانوادگي اگر مجازات چنين جرمي سنگين نباشد عوارض غير قابل پيش‏بيني در انتظار خانواده‏ها خواهد بود.
البته از آنجا كه اثبات اين جرم بسيار مشكل است و نياز به چهار شاهد دارد. تنها كساني گرفتار مي‏شوند كه به گونه‏اي حرفه‏اي و با جرأت تمام به آلوده‏سازي جامعه اقدام مي‏كنند. و يا كساني كه به جهت رهايي از عذاب وجدان و عذاب آخرت، خود مي‏آيند و اقرار مي‏كنند. كه در اين صورت حاكم شرع تا مي‏تواند آنها از اقرار منصرف مي‏كند. و توصيه شده است كه اگر شخصي به جهت وسوسه يكباره و ناخواسته گرفتار گناه شده بين خود و خدا توبه كند و از بازگو كردن آن نزد ديگران و مراجعه به محاكم قضايي اجتناب كند.
در هر صورت اين حكم براي كساني است كه «زناي محصنه» انجام داده باشند يعني مردي كه همسر داشته باشد و يا زني كه شوهر داشته باشد. اما اگر فرد مجرد آلوده شود تازيانه مي خورد



این مطلب برای آگاهی دوس عزیز خودم :02.47-tranquillity::02.47-tranquillity::02.47-tranquillity::02.47-tranquillity::02.47-tranquillity: